تفاوت پردازندههای Core i3، Core i5 و Core i7

عدد قرار گرفته در مقابل نام پردازندههایی با کد Core i بر خلاف آنچه به نظر میرسد، تعداد هستههای پردازنده نیست و نام کدی است که شرکت اینتل برای هر خانواده از پردازنده در نظر گرفته است. در ادامه با این سه خاناده از پردازنده بیشتر آشنا میشویم:

به طور کلی هر چه عدد مقابل Core i بیشتر باشد، توان پردازشی آن نیز بیشتر است. به عبارت دیگر پردازندههای Core i7 از پردازندههای Core i5 قویتر هستند.

در هر خانواده از سه گروه فوق، انواع مختلفی از پردازندهها وجود دارند که سرعتهای مختلف، امکانات جانبی متفاوت و ویژگیهای متنوعی دارند. برای مثال در خانوادهی Core i7 انواع مختلفی از پردازنده که برای استفاده در کامپیوترهای رومیزی و لپتاپها طراحی شدهاند وجود دارند. سرعت و عملکردهای هر یک نیز با دیگر پردازندهها متفاوت است.
برخی ممکن است با هدف به حداقل رساندن مصرف انرژی و تولید گرما ساخته شوند و برخی دیگر با هدف به حداکثر رساندن قدرت پردازش همزمان و برخی دیگر با هدف پشتیبانی از دستورالعملهای گستردهتر برای کارهای گرافیکی کاربرد داشته باشند.

همچنین ممکن است برخی از این پردازندهها دارای قابلیتهایی مثل ماشین مجازی یا هستههای مجازی باشند.

پردازندههای Core i3

این خانواده از پردازندهها دارای دو هستهی واقعی و دو هستهی مجازی هستند. به عبارت دیگر ۴ فعالیت همزمان را میتوانند انجام دهند. این پردازندهها برای کارهای خانگی و اداری سبک به خوبی پاسخگو میباشند و از نظر قیمت و عملکرد، گزینههایی مناسب به حساب میآیند.

پردازندههای Core i5

خانوادهی Core i5 دارای چهار هستهی واقعی است. این پردازندهها برای کاربردهای اداری یا برای استفاده در بازیهای نسبتا قویتر کامپیوتری کاربرد دارند. قیمت این گروه از پردازندهها نسبت به خانوادهی Core i3 بیشتر است.

پردازندههای Core i7

خانوادهی Core i7 معمولا دارای ۴ هستهی واقعی و ۴ هستهی مجازی است و میتواند ۸ فعالیت را به صورت همزمان انجام دهد. البته انواع دیگری از این خانواده با تعداد هستههای متفاوت نیز وجود دارند. استفاده از این پردازندهها در کاربردهای سنگین کاری و برای نرمافزارهای قدرتمند گرافیکی یا برای بازیهای کامپیوتری با قدرت بالا میتواند استفاده شود. قیمت این خانواده از پردازنده نسبت به دو گروه قبلی بیشتر است.

ویژگی Turbo Boost

با وجود تعداد هستههای زیاد، گاهی به صورت موقتی ممکن است توان پردازنده پاسخگوی اجرای یک فعالیت سنگین نباشد. برای مثال فشردهسازی فایلها به حجم بسیار زیادی پردازنده نیاز دارد و حتی با قویترین پردازندههای Core i7 نیز نمیتواند فوری به انجام برسد. فناوری Turbo Boost در این هنگام با افزایش موقتی قدرت پردازنده، تلاش میکند این فعالیتها را در زمانی کوتاهتر به پایان برساند. امکان استفاده از این قابلیت به صورت دائمی وجود ندارد زیرا دمای پردازنده افزایش مییابد و ممکن است CPU بسوزد. فعال و غیرفعال شدن Turbo Boost به صورت خودکار انجام میشود و هنگامی که دمای پردازنده بیش از اندازهی مجاز بالا برود، خود به خود غیرفعال میشود.

حافظهی Cache در پردازنده

بخش کوچکی از حافظه با سرعت بسیار بالا داخل پردازنده وجود دارد که افزایش حجم آن میتواند تعداد تراکنشهای پردازنده با دنیای خارج را کمتر کند و در نتیجه سرعت انجام محاسبات را به همان نسبت افزایش دهد. در هر گروه از پردازندهها، هر چه مقدار حافظهی Cache بیشتر باشد، سرعت عملکرد آن نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.